رخ افروختن

رخ افروختن. [ رُ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) به رنگ آوردن رخسار. برافروختن روی:
رخ چون آیت رحمت ز می افروخته ای
آتش ای گبر به قرآن زده ای به به به.عارف قزوینی.رجوع به رخ برافروختن شود.

برنگ آوردن رخسار بر افروختن روی

💡 به تعبير ديگر: در حقيقت اين روايات اشاره به آن است، خدائى كه قدرت دارد ذراتپراكنده خاك انسانها را در قيامت از نقاط مختلف جهان جمع آورى كند، به آسانى مى تواندياران مهدى را در يك روز و يك ساعت براى افروختن نخستين جرقه هاى انقلاب به منظورتاسيس حكومت عدل الهى و پايان دادن به ظلم

💡 تسجير و افروختن درياها، به دو معنا تفسير شده، يكى افروختن دريايى از آتش و دومپر شدن درياها از آتش، و معناى آيه بنا به تفسيراول اين است كه روز قيامت درياها آتشى افروخته مى شود، و بنا بر دوم اين مى شود كهدرياها پر از آتش مى شود.

💡 ور ز آن که برای مجلس افروختن است صد بار نسوختن به از سوختن است

💡 گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن از چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن

💡 تا به کی چون ماه در مشکین نقاب افروختن زلف یک سو کن که بیند آفتاب، افروختن