خنده ٔ دندان نما

خنده دندان نمای. [ خ َ دَ / دِ ی ِ دَ ن ُ / ن ِ / ن َ ] ( نف مرکب ) خنده بلندی که موجب باز شدن لبها و نمایش دندانها شود. قهقهه:
تا نزنی خنده دندان نمای
لب بگه خنده بدندان بخای.نظامی.

💡 قیامت می کند در خنده دندان نما آن لب شراب لعل وقت صبح جان را تازه می سازد

💡 وقت است نوبهار در عیش وا کند باغ از شکوفه خنده دندان نما کند

💡 به عشق تا عرق شرم نیست توام اشک است حذر که خندهٔ دندان نمای عالم بنگی

💡 ور کند دیگر ثریا خنده دندان نما از سر کین چرخ دندان ثریا بشکند

💡 بس که صائب شد خطا از صید و بر خارا نشست خنده دندان نما زد اره بر شمشیر ما

💡 غافل مشو ز خنده دندان نمای او دست از دعا مدار چو اختر کند گذار