خدیجه بنت علی

[ویکی فقه] خدیجه بنت علی علیه السلام از کسانی است که در کربلا حاضر بوده و در زمره اسیران کربلا می باشد.
خدیجه، دخت گرامی امام علی (علیه السلام) و مادرش ام ولد است.
ازدواج خدیجه
وی با پسر عموی خود، عبدالرحمان بن عقیل ازدواج کرد. برخی عبدالرحمان را همسر ام هانی دانسته اند. ولی به نظر می رسد این سخن نادرست است. وی بعداز عبدالرحمان بن عقیل با عبدالرحمن بن عبدالله... بن عبد شمس ازدواج و خداوند متعال از عبدالرحمن بن عقیل سه فرزند به نام های سعید، عقیل و حمیده به ایشان عنایت کرد.
حضور در کربلا
خدیجه، بانوی شجاع کاروان حسینی، علاوه بر تحمّل مصیبت شهادت همسرش، عبدالرحمن بن عقیل و دو جوان دلبندش در کربلا شاهد و ناظر دوران تلخ اسارت نیز بوده است. او سرانجام در کوفه، دیده از جهان فروبست و به جوار حق شتافت.

💡 خدیجه بنت القَیِّم لقب‌گرفته به امّة‌العزیز (؟ -۱۲۹۹م) آموزگار، فقیه، قاری و واعظ عراقی در سدهٔ هفتم هجری بود. افراد بسیاری تجوید را ازو فراگرفتند و از مهم‌ترین آموزگاران علوم اسلامی پس از سقوط بغداد (۱۲۵۸) بود.

💡 پوران بنت حسن بن سهل (به عربی: بوران بنت الحسن بن سهل) (نام اصلی: خدیجه بنت حسن بن سهل) (زادهٔ ۲ دسامبر ۸۰۷ – درگذشتهٔ ۲۳ اوت ۸۸۴) دختر حسن بن سهل سرخسی و از سال ۲۱۰ قمری همسر مأمون، شاعربانوی ایرانی-عراقی در دورهٔ عباسی بود. او پس از درگذشت مأمون، در رثای او نیز شعر سرود.