خانه خانه دار

خانه خانه دار. [ ن َ / ن ِن َ / ن ِ ] ( نف مرکب مرخم ) صاحب خانه خانه. دارای خانه های متعدد. بشکل جداول و دارای خانه های مربع شکل.

صاحب خانه خانه دارای خانه های متعدد.

💡 مرا تو مردمک دیده مکش زینهار قدم ز خانه چشمم که خانه خانه تست

💡 ز پوست رگ ‌رگم ار برکشد به ناحق دوست چو خانه خانه ی چنگش به لطف بنوازم

💡 یار هم خانه خانه است، عجایب حالیست! قاسمی در طلبش دربدر و سرگردان

💡 در این خانه کژی ای دل گهی راست برون رو هی که خانه خانه ماست

💡 چو جغدان چند این محروم بودن به گرداگرد ویران خانه خانه

💡 زنقش نعل سم اسب پیل‌پیکر تو زمین رزم شود خانه خانه چون شترنگ