حکم غش

[ویکی فقه] غَشّ، به گول زدن و فریب دادن اطلاق می شود.
از احکام عنوان یاد شده در باب های زکات و تجارت سخن گفته اند.
معنای غش
غشّ به فتح «غ» مصدر، به معنای فریب دادن و به کسر آن، اسم مصدر است. غش در ضبط نخست در فقه موضوع احکامی قرار گرفته که در این نوشتار بدان پرداخته می شود.
کاربرد غش در کلام فقهاء
کاربرد غشّ در کلمات فقها همان کاربرد لغوی و عرفی آن است، که به یکی از امور زیر تحقق می یابد.
← پنهان کردن جنس پست تر در جنس برتر و مرغوب تر
...

💡 امر او را کار بسته شهریاران زمین حکم او را داده گردن پادشاهان زمن

💡 کند هر حکم کو خواهد در اینجا ز حکمش ذرهٔ کی کاهد اینجا

💡 آب تیغ تو بشوید همه آیات وجود گر خطابش نه ز حکم تو بلاتعجلن است

💡 سر تسلیم نهادیم به حکم و رایت تا چه اندیشه کند رای جهان آرایت

💡 چو در قرآن امام خاص و عامست چرا در حکم خویشان ناتمامت