حرز حضرت مهدی

[ویکی فقه] یکی از راه های در امان ماندن از بلاها استفاده از حرز حضرت مهدی (علیه السلام) است که این حرز دعایی منسوب به آن حضرت می باشد.
دعای منسوب به حضرت مهدی (علیه السّلام) برای در امان ماندن از بلاها و گرفتاریها می باشد که معروف به حرز حضرت مهدی (علیه السلام) است و حرز، در لغت به معنای جای استوار و پناهگاه است. نیز دعای حفظ و تعویذ را گویند. در اصطلاح، بیشتر معنای دوم مقصود است؛ یعنی هرگونه دعای خواندنی و نوشتنی، بلکه هرگونه تعویذی است که مایۀ حفظ باشد و به وسیلۀ آن پناه جویند.
وجه مشترک حرزها
وجه مشترک بین همۀ حرزها، به کار بستن آن ها برای محفوظ ماندن شخص و یا همراهان یا اموال او از گزند دشمنان یا پیش آمدهای ناگوار و حوادث پیش بینی نشده روزگار است. برخی حرزها مانند سایر احادیث و دعاها با ذکر سند معتبر از معصوم نقل شده است؛ اما بعضی از آن ها استناد محکمی ندارد. هریک از حرزها، ویژگی هایی دارند که در کتاب های دعا مورد اشاره قرار گرفته است. برای هرکدام از معصومان (علیهم السّلام) حرزهایی نقل شده است که بعضی از آن ها شهرت بیشتری دارند؛ یکی از آن ها حرز حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است که چنین است: بسم الله الرحمن الرحیم یا مالک الرقاب یا هازم الاحزاب یا مفتح الابواب یا مسبب الاسباب سبب لنا سببا لا نستطیع له طلبا بحق لا اله الا الله محمد رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم.

💡 مرحوم نورى براى دعاى حرز حضرت امام جواد - عليه السلام - كه بايد بر پوست آهوىشش ماهه ى تهامة (579)نوشته شود خيلى اهميت مى داده، لذا يك آهوى شش ماهه درخواستمى كند، شريف هم شانزده تا از همان نوع درخواستى مى فرستد، و ايشان سه تا از آن رابر مى دارند. براى حرز حضرت جواد - عليه السلام - در مهج الدعوات ندارد كه شرطشاين است كه توى انگشتر نقره باشد. بلكه شرطش اين است كه روى پوست آهوىمخصوص بنويسند و آن را همراه خود داشته باشند.(580)