بی جان گشتن

بی جان گشتن. [ گ َ ت َ ]( مص مرکب ) مردن. زندگی را از دست دادن:
از آن ساعت که شیرین گشت بی جان
ز آب چشمه ها برخاست طوفان.نظامی.

مردن. زندگی را از دست دادن

💡 جان من است گرچه نمی‌بینمش چو جان بی جان چگونه عمر گرامی به سر برم

💡 دلبر به گه وداع چون رو برداشت هر کس که مرا بدید بی جان پنداشت

💡 جلال! ار وصل خواهی ترک جان کن که بی جان نزد جانان بار باشد

💡 زندگی بی جان نشاید کرد در عالم نشاط بگذر از عمری که دور از روی دلبر بگذرد

💡 چنان بیچاره گشت اندر تنم جان که بی جان تن، به زیر خاک پنهان