بانگ رس

بانگ رس. [ رَ ] ( اِ مرکب ) بانگ رسنده. آن حد از مسافت که بانگ رسد. آن مقدار فاصله که شنونده آوای فریادکننده را تواند شنید. آن مسافتی که آوای یکی بدیگری رسد.

💡 اميرالمومنين عليه السلام بانگ زد، اى محمد! چرا توقف كردى ؟ حمله را آغاز كن.

💡 محمل و قافله و ناقه درین وحشتگاه گردی از بانگ درایی‌ست‌که من می‌دانم

💡 ز چشم ساقی و تاب شراب و بانگ رباب به روز و شب همه افتاده ایم مست و خراب

💡 شبی بود به مهی خلوتی که ساز کنم خروس بانگ کند تا نگاه باز کنم

💡 خداوند مؤ ذن را به اندازه اى كه چشمش مى بيند و صدايش در آسمان مى پيچد مى آمرزد،هرخشك وترى كه آواز او را مى شنود او را تصديق مى كند، و از ثواب هر كس كه با او درمسجد نمازگزارد سهمى نصيب اوشود و به شمار هر كس كه به بانگ او نماز بخواندحسنه اى براى اوست.

💡 چون حجاج چنان ديد، بانگ برداشت: از اين پيشامد نگران و مضطرب نشويد كه اينجا سرزمين رعد و برق است ! ناگاه برقى ديگر بجست و منجنيق ديگر را با چهل تن پاك بسوزانيد. (321)