اهیانه

( آهیانه ) آهیانه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) استخوان بالای مغز از کاسه سر. قحف. || صاحب جهانگیری گوید در بعض فرهنگها به معنی کاسه سر [ جمجمه ] و شقیقه نیز آمده است. || کام. فک اعلی یعنی آنجای که بحلقوم نزدیک و به عربی حنک باشد. ( برهان ). || عظم مصفات: القحف؛ بر آهیانه زدن. ( تاج المصادر بیهقی ). آنجای از سر کودک که می جنبد. ( مؤید الفضلاء ). یافوخ.
اهیانه. [ اَهَْ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) مخفف آهیانه است که شقیقه و کاسه سر و دماغ و حلقوم باشد. ( برهان ) ( انجمن آراء ناصری )( آنندراج ). بمعنی آهیانه یعنی کاسه سر است و در فرهنگ جهانگیری به معنی شقیقه است و در بعضی فرهنگها به معنی نای حلقوم مذکور است. ( شعوری ). کاسه سر و قیل نزدیک حلقوم که آنرا حلقوم نیز گویند به تازیش حنک خوانند. ( شرفنامه منیری ). و رجوع به آهیانه شود.

( آهیانه ) (نِ ) ( اِ. ) ۱ - کاسة سر، جمجمه ۲ - کام، دهان.

( آهیانه ) کاسۀ سر، استخوان بالای مغز سر.

( آهیانه ) ( اسم ) ۱ - استخوان بالای مغز از کاس. سر قحف. ۲ - کاس. سر جمجمه ۳ - کام ( دهان ).
اهیانه: کاسه سر، استخوان بالای مغزسر، بعربی عظم قحف میگویند

آهیانه. آهیانِه (parietal)
یکی از استخوان های تشکیل دهندۀ جمجمه، در بالا و طرفین کاسۀ سر. بخشی از مغز که در مجاورت این استخوان است، لوب آهیانه اینامیده می شود.

💡 ۳ انگشت دست،۳ انگشت پا، سپرهای آهیانه‌ای در پشت با هم تماس نیستند، سپر جلوی پیشانی در تماس با سپرهای لب بالا؛ معمولاً ۲۲ و گاهی ۲۰ فلس اطراف ناحیه میانی بدن. فاصله سر تا دم ۷۵ تا ۸۵ میلیمتر.

💡 برآمدگی آهیانه (تپه آهیانه، برجستگی آهیانه) یک برآمدگی محدب و صاف است که روی سطح بیرونی استخوان آهیانه در جمجمه قرار دارد. این محل نقطه شروع استخوان‌سازی درون‌غشایی استخوان آهیانه در طی رشد جنینی است. این برآمدگی معمولاً در مردان کمی برجسته‌تر از زنان است، بنابراین ممکن است برای کمک به شناسایی جنسیت جمجمه استفاده شود.

💡 وظیفه حفاظت فیزیکی مغز پس از جمجمه بر عهده پردهٔ مننژ است. مغز توسط استخوان‌های سخت جمجمه محصور شده‌است که از آن در برابر آسیب دیدگی محافظت می‌نماید. استخوان‌های اصلی جمجمه عبارتند از: استخوان‌های پیشانی، گیجگاهی، آهیانه‌ای و پس سری. این استخوان‌ها در ناحیه درزها (سوچور) به هم متصل می‌شوند و قاعده جمجمه را تشکیل می‌دهند.

💡 شرط بایسته برای گرفتاری بدین نشانگان پریشانی در واقعیت سنجی است که برآمده از فرایندی روان‌پریشی است. «کاپگراس» سرشت ویژهٔ این پندار خردپریش (هذیان) را برآمده از احساس بیگانگی و گرایش به بدگمانی و ناباوری دانست. جدا شدن اجزای دریافت و شناخت (که به خودی خود باید به یکدیگر پیوسته باشند) از هم، می‌تواند برآمده از عصب‌روان‌شناسی مربوط به درست کار نکردن لوب پاریتال(لوب آهیانه‌ای) باشد.

💡 اتصال آهیانه-گیچگاهی ( TPJ ) ناحیه ای از مغز است که در آن لوب های گیچگاهی و آهیانه در انتهای خلفی شیار جانبی (شقاق سیلوین) به هم می رسند. TPJ اطلاعاتی از تالاموس و سیستم لیمبیک و همچنین از سیستم‌های بینایی، شنوایی و حسی بدن را در خود جای می‌دهد. TPJ همچنین اطلاعات را از محیط خارجی و همچنین از داخل بدن یکپارچه می کند. TPJ مسئول جمع آوری تمامی این اطلاعات و سپس پردازش آن است.

💡 نام‌پریشی معمولاً بر اثر ترومای مغزی از جمله تصادفات، خفگی یا تومورها پدید می‌آید. آسیب دیدن بخش‌های گوناگون لوب آهیانه‌ای یا لوب گیجگاهی مغز باعث رخ دادن نام‌پریشی می‌شود. این پدیده می‌تواند پیچیده باشد و شامل از کار افتادن گذرگاه‌های میان بخش‌های مختلف مغز شود.