افسق من عرفت

[ویکی فقه] افسق من عرفت، از اصطلاحات علم حدیث بوده و از الفاظ جرح راوی به شمار می رود.
برخی از دانشمندان علوم حدیث هم چون تعدیل مراتبی برای جرح ذکر کرده اند و هر یک از الفاظ جرح را بر اساس ملاک و ضابطه ای در مرتبه ای قرار داده و "افسق من عرفت" "معدن الکذب" "اکذب البریة" "اکذب الناس"را از مرتبه اول جرح دانسته اند.
ملاک مرتبه اول
درباره ملاک و ضابطه مرتبه اول جرح بیان داشته اند: «آن دسته از الفاظ جرحی که دلالت بر مبالغه در جرح کند از مرتبه اول به حساب می آید».

💡 كسى كه كرامت داشته باشد بى ترديد شهوت - به معنى مطلق خواستن - نزدش خواراست و او تابع آنها نيست: (( من كرمت عليه نفسه هانت عليه شهواته ))(218) و نه تنها حسد در نهانخانه جانش حضور ندارد، بلكه همه جا خوبان و كريمانرا معرفى مى نمايد تا موجب زيادتى اين صفت ارزشمند گردد: (( اولى الناسبالكرم، من عرفت به الكرام )) (219) كريمان و كرامتمندان به وسيله او شناختهمى شوند. و چون شخصى كه ملكه فاضله كرامت در اعماق ضمير خداجويش جاى گرفت،از دروغ مى پرهيزد چرا كه به فرموده مولا على (ع ) ايمان دارد كه: (( الصادق علىشرف منجاة و كرامه )) (220) راستگو در مسير نجات و بزرگوارى است و بازبراين باور است كه اگر كرامت و بزرگوارى خود را در همه شئون زندگى حفظ نمايد وبا همين حال بميرد، لاجرم از مقيمان بهشت است و مورد عنايت آفريدگار، كه حضرت مولاعلى (ع ) فرمود: (( قوم لم تزل الكرامة تتمادى بهم حتى حلوا دار القرار))(221)