اشکاره

( آشکاره ) آشکاره. [ ش ْ / ش ِ رَ / رِ ] ( ص، ق، اِ )آشکار. آشکارا. پدید. هویدا. پیدا. ظاهر. معلوم: و سختی بعالم آشکاره گشت. ( تاریخ سیستان ).
گل عاشق شه است و چو دیدار او بدید
گشت آشکاره از دل راز نهان گل.مسعودسعد.فرصت شمر طریقه رندی که این نشان
چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست.حافظ. || علن:
یکی نام گفتی مر او را پدر
نهانی دگر آشکاره دگر.فردوسی. || متجاهر. متجاسر:
دزدیست آشکاره که نستاند
جز باغ و حایط و زر و ابکاره.ناصرخسرو.- آشکاره شدن؛ اعلان شدن. ظهور: و محبت امیربا جعفر اندر دل مردمان جایگیر دید و شعار او آشکاره. ( تاریخ سیستان ).
- آشکاره کردن؛ فاش کردن. افشا کردن. افشاء. ( زوزنی ). تشهیر:
ز باده خوردن پنهان ملول شد حافظ
ببانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم.حافظ.- آشکاره کردن اسلام؛ اعلای کلمه آن:
نوشته نام سلطان بر مناره
شده زو دین اسلام آشکاره.( ویس و رامین ).- به آشکاره؛ علناً. جهراً. بالعلانیه. علانیةً. فاش. جهاراً:
نه هرکه هست سخن گوی هم سخن دانست
به آشکاره همی گویم این نه پنهانی.کمال اسماعیل.و آشکاره به تمام معانی آشکار و آشکارا آمده است.

( آشکاره ) (شُ یا ش ِ رِ ) (ص. ) پیدا، معلوم، آشکارا.

( آشکاره ) آشکار، آشکارا، پدیدار، پیدا، نمایان: فرصت شمر طریقهٴ رندی که این نشان / چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست (حافظ: ۱۶۳ ).

( آشکاره ) ۱ - ( صفت ) هویدا پیدا ظاهر معلوم آشکارا. ۲ - متجاهر متجاسر. ۳ - ( اسم ) علن آشکار مقابل نهانی پنهانی. یابه آشکاره. علنا جهرا علانیه.
آشکار هویدا پیدا

💡 کنند ماه وشان در نقاب شرم نهان رخ کند رفیق چو ماه رخ آشکاره ستاره

💡 شکوه بحر ز امواج آشکاره شود یکی هزار شود دل چو پاره پاره شود

💡 زبان بگشاد آن گبر آشکاره که گر شخصم کند شه پاره پاره

💡 راز آشکاره کرد و دل من شکار کرد تا آشکاره اهل خرد شد شکار من

💡 فرصت شمر طریقه ی رندی که این نشان چون راه گنج بر همه کس آشکاره نیست

💡 ترا گنجیست اینجا آشکاره طلسمت کن در اینجا پاره پاره