اسرار ترک مکروهات احرام

[ویکی فقه] «مکروه» عملی است که دوری کردن از آن بهتر است و ترک آن نیز ثواب دارد، هر چند انجام دادنش مستلزم عذاب نیست. در کتاب های لغت در تعریف مکروه آمده است: «کره الشئ کرها و کراهته ضد احبه» و قرآن کریم نیز مکروه را درمقابل محبوبیت قرار داده، می فرماید: حبب الیکم الایمان و زینه فی قلوبکم و کره الیکم الکفر و الفسوق و العصیان. پس مکروه؛ یعنی، آنچه مورد پسند نیست و خداوند ترک آنها را دوست می دارد، هر چند که بر انجام آن عقوبت نیست.
مکروهات احرام عبارت است از: ۱. احرام بستن در پارچه سیاه و یا هر رنگی غیر از سفید؛ ۲. محرم شدن در پارچه راه راه و یا هر پارچه نقش دار؛ ۳. احرام بستن در پارچه چرکین؛ ۴. خوابیدن محرم بر رختخواب یا بالش زرد رنگ یا سیاه رنگ؛ ۵. حمام رفتن محرم و کیسه کشیدن؛ ۶. حنا بستن و یا استفاده از هر رنگ مصنوعی قبل از احرام که آثار زینتی آن پس از احرام باقی بماند؛ ۷. لبیک گفتن در پاسخ کسی که او را صدا می زند.
حکمت های ترک مکروهات
درباره اسرار ترک مکروهات احرام می توان به موارد چندی اشاره کرد؛ از جمله:
← توجه به تاثیر رنگ
۱. ↑ قرشی، علی اکبر، قاموس القرآن، ذیل «کره».
...

💡 استخوان بندی درشت و صورتی کشیده و پیشانی پهن و بلند، چشمانی نافذ توأم با مهر و عطوفت و ابروانی پرپشت و درشت و کشیده داشت، محاسنی انبوه و اندامی موزون داشت آرام و موقر راه می‌رفت. هنگام سلام یا جواب سلام قدری سر را به طرف پایین خم می‌کرد و گاهی دست را هم بر سینه می‌گذاشت. غالباً دو زانو می‌نشست و کمتر سخن می‌گفت. در حوزه علمیه نجف اشرف از پنجاه سال قبل، نماز جماعت در بین نماز جماعت‌های دیگر، خصوصیتی دیگر داشت. نوافل و مستحبات نمازهای یومیه را ترک نمی‌کرد و تهجّد و نماز شب را مقید بود. نظم و انضباط در همه ابعاد زندگی اش حاکم بود. هر هفته یک ختم کامل قرآن را تلاوت می‌کرد و هر شب در ساعت معینی به حرم مولی الموحدین ـ امیرالمؤمنین ـ مشرف می‌شد. از تذکر و امر به معروف و نهی از منکر حتّی تشویق به مستحبات و ترغیب به ترک مکروهات خودداری نمی‌کرد. به زیارت مراقد متبرکه معصومین (ع) علاقه عجیبی داشت و بهترین احسان و هدیه برای اموات و ذوی الحقوق را چنین می‌دانست که به نیابت ایشان به زیارت حسین بن علی (ع) برود یا نایب بفرستد. به زیارت عاشورا و نماز جعفر طیار و بعض ادعیه و دیگر تعبد داشت.»