اذیت شتر صالح

[ویکی فقه] اذیت شتر صالح (قرآن). صالح علیه السّلام، برحذر دارنده قوم خود از هرگونه آزاررسانی به شتر خود بود.
والی ثمود اخاهم صــلحا قال... هـذه ناقة الله لکم ءایة فذروها تاکل فی ارض الله ولاتمسوها بسوء فیاخذکم عذاب الیم. (کلمه «سوء» به معنای بدی است. در آیات مذکور، نکره در سیاق نهی قرار گرفته است که افاده عموم می کند و هرگونه عمل ایذایی را شامل می شود.)والی ثمود اخاهم صــلحا قال... • ویـقوم هـذه ناقة الله لکم ءایة فذروها تاکل فی ارض الله ولاتمسوها بسوء فیاخذکم عذاب قریب. اذ قال لهم اخوهم صــلح الاتتقون• انی لکم رسول امین• ولاتمسوها بسوء فیاخذکم عذاب یوم عظیم.

💡 البته اين طور نيست كه هر شترى مركب سوارى شيطان باشد، بعضى از آنها از بهترينشترها هستند كه به نام شتر خدا خوانده شده اند مانند شتر صالح پيغمبر و ناقه پيغمبراسلام صلى الله عليه و آله و سلم.

💡 عبيدالله بن زبير از طرف برادرش عبدالله زبير فرماندار مدينه بود و حوزه ماموريتخويش ار در كمال قدرت اداره مى كرد. روزى بر منبر با حضور جمعيت زيادى دچار لغزشسخن شد. او در ضمن اندرز و موعظه از شتر صالح نام برد و ستم قوم صالح را به آنحيوان بيان نمود.

💡 چنانكه حضرت على عليه السّلام مى فرمايد: ايّهَا النّاسُ! انَّما يَجمَعُ النّاسَالرّضا و السَّخطُ وانّما عَقَر ناقَةَ ثَمودَ رَجلٌ واحِدٌ فَعَمَّهمُ اللّهُ بِالعَذابِ لمّا عَمّوهُبِالرِّضا(580) اى مردم ! رضايت و خشنودى و ناخوشايندى انسان نسبت به عملىنيز محاسبه مى شود، چنانكه شتر صالح را يك نفر كشت، ولى چون ديگران بدانرضايت داشتند، خداوند تمام آنان را عذاب فرمود.