[ویکی فقه] احمد بن عمرو اصفهانی (ابهام زدایی). احمد بن عمرو اصفهانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن ابی عاصم احمد بن عمرو شیبانی اصفهانی، معروف به «ابن النّبیل» و «ابن ابی عاصم» از محدّثین و فقهاء و قضات در قرن سوم هجری• ابوبکر احمد بن عمرو شیبانی اصفهانی، محدّث و فقیه ظاهری مذهب اصفهان در قرن سوم هجری
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زياد بن ابيه، حكم بن عمرو غفارى را به فتح خراسان ماءمور كرد. حكم در فتح آنجاغنايم فراوانى به چنگ آورد. پس زياد به او نوشت: اميرالمومنين معاويه به من فرمان دادهاست كه تمامى طلا و نقره حاصله براى او برداشته شود. بنابراين طلا و نقره غنايم رابين مسلمانان تقسيم مكن.
💡 در مجمع البيان، است كه: گويند رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) لشكرىبه سوى قبيله اى از كنانه گسيل داشت، و منذر بن عمرو انصارى يكى از نقباء راسرپرست آنان كرد، لشكر به طرف آن قبيله روان شد، و مراجعتشطول كشيد، منافقان گفتند همه آنان كشته شدند، خداى تعالى سوره مورد بحث رانازل كرد، و خبر داد كه (و العاديات ضبحا) -نقل از مقاتل.
💡 ب: گاوها با عاصم بن عمرو تيمى، صحابى ساختگى سيف در جنگ قادسيه، با زبانفصيح عربى سخن مى گفته اند! و بكير به اسبش كهاطلال نام داشت، در كنار رودخانه اى كه قصد عبور از آن را داشته نهيب زده كهاطلال بپر! و اطلال هم با بيانى رسا به او پاسخ داد: به حق سوره بقرهپريدم ! و از عرض رودخانه پريد!
💡 و در مناقب آمده كه روزى حسين بن على (عليهم السلام ) به عبد الرحمان بن عمرو بن عاصگذشت، پس عبد الرحمان گفت: هر كه مى خواهد به مردى نظر كند كه محبوبتريناهل زمين است نزد اهل آسمان، به اين شخص نظر كند، كه دارد مى گذرد، هر چند كه من بعداز جنگ صفين تاكنون با او همكلام نشده ام.
💡 حاكم جوزجان شخصى به نام (حماد بن عمرو سعيدى ) يا بهقول طبرى (سعدى ) بود از آن طرف نصر بن يسار حاكم خراسان فهميد كه يحيى پس ازدرهم شكستن قواى آنان از ابرشهر به هرات و آنگاه به جوزجان رفته است قواى مركب ازهشت هزار مرد جنگى به طرف جوزجان گسيل داشت اين نيرو در نواحى (ارغوى ) در سرزمينجوزجان به نيروى يحيى رسيد.
💡 اما اجتهاد ويژه او، كه وى را به چنين كارى وامى داشت، در اين روايت منعكس است: حاكم درمستدرك، ذهبى در تلخيصش، ابن سعد در طبقات، ابن عبدالبر در الاستيعاب، ابن اثير دراسدالغابه، و طبرى و ابن اثير و ذهبى و ابن كثير در تاريخهايشان ضمن حوادثسال پنجاهم هجرت، در شرح حال حكم بن عمرو آورده اند (566):
