اتمام حجت لوط

[ویکی فقه] اتمام حجت لوط (قرآن). حضرت لوط علیه السلام با آوردن دلایل روشن با قومش اتمام حجت کردند. در این مقاله آیات مرتبط با اتمام حجت حضرت لوط علیه السلام معرفی می شوند.
اتمام حجّت لوط علیه السلام بر قوم خود:ألم یأتهم نبأ الّذین من قبلهم قوم نوح وعاد وثمود وقوم إبرهیم وأصحب مدین والمؤتفکت أتتهم رسلهم بالبیّنت فما کان اللّه لیظلمهم ولکن کانوا أنفسهم یظلمون.
توبه/سوره۹، آیه۷۰.
عصیان و حق ناپذیرى قوم لوط در برابر اتمام حجّت حضرت، باعث نابودی و عذاب آنان:ألم یأتهم نبأ الّذین من قبلهم قوم...والمؤتفکت أتتهم رسلهم بالبیّنت فما کان اللّه لیظلمهم ولکن کانوا أنفسهم یظلمون.
توبه/سوره۹، آیه۷۰.
۱. ↑ توبه/سوره۹، آیه۷۰.
...

💡 سـرانـجـام آنهمه اندرزها و نصيحتها اثر نگذارد، فساد سراسر جامعه آنها را به لجنزارمتعفنى مبدل ساخت، اتمام حجت به اندازه كافى شد. رسالت لوط (عليه السلام )

💡 در ماه مه ۱۸۸۰ ویلیام اوارت گلدستون به جای دیزرائیلی در راس دولت بریتانیا قرار گرفت. گلدستون برای مجبور کردن سلطان به ایفای تعهداتش اتمام حجتی به عثمانی داد و یک کشتی جنگی هم به ازمیر فرستاد با تهدید به اینکه گمرکات آن بندر را تصرف خواهد کرد. برعکس در مورد مسئله ارمنستان تلاش‌های گلدستون برای مجبور کردن دولت عثمانی به ایفای تعهداتش چون از حمایت قدرت‌های بزرگ دیگر برخوردار نبود به جایی نرسید.

💡 252- اتمام حجت عجيب  آن، هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رحلت كرد و ابوبكر بر مسندخلافت غاصبانه نشست روزى على (عليه السلام ) ابوبكر را ديد و به او فرمود: اىابوبكر قرآن مى فرمايد: و لا تحسبن الذين قتلوا فىسبيل الله امواتا بل احيا عند ربهم يرزقون؛ هرگز گمان مبر آنها كه در راهخدا كشته شده اند، مردگانند، بلكه آنها زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند (307)

💡 (40) سخنرانى امام حسين عليه السلام در ميدان جنگ  امام حسين عليه السلام روز عاشورا براى اتمام حجت در برابر لشكر دشمن قرار گرفتو بر شمشير خود تكيه داد و با صداى بلند فرمود:

💡 بـه هـر حـال ايـن گـروه سـركـش، نـه بـه خـاطـر حـق طلبى كه به خاطر بهانه جوئىتـقاضاى معجزه كردند، و بايد به آنها اتمام حجت مى شد، لذا صالح به دستور خداوندگـفـت: ايـن نـاقـه اى اسـت كـه بـراى او سهمى از آب قريه است، و براى شما سهم روزمعينى (قال هذه ناقة لها شرب و لكم شرب يوم معلوم ).

💡 اتمام حجت عجيب على (ع ) به ابوبكر  (آن هنگام كه رسول خدا(ص ) رحلت كرد، و ابوبكر بر مسند خلافت نشست، و خليفه حقيقىرسول خدا(ص ) يعنى على (ع ) را از حق خود باز داشتند) روزى على (ع ) به ابوبكرفرمود: قرآن مى فرمايد؛