ابوالخطاب محمد بن علی جبلی

[ویکی فقه] جَبُّلی، محمد بن علی بن ابراهیم ملقب به ابوالخطاب (د ۴۳۹ق/۱۰۴۷م)، ادیب، شاعر و محدث.
نسب او به جَبُّل، شهری میان نعمانیه و واسط در نزدیکی بغداد می رسد. وی بیش تر عمر خود را در بغداد به سر برد و به همین سبب برخی نسبت بغدادی نیز به او داده اند. جبلی در شمار شاعران نامدار سدۀ ۵ ق بوده است.
استماع حدیث
وی در جوانی راهی شام شد و از کسانی چون ابوالحسین اخی تبوک استماع حدیث کرد.
ملاقات با ابوالعلاء معرّی
در مَعَرّة النُعمان بود که با ابوالعلاء معرّی (۳۶۳-۴۴۹ق) ملاقات کرد و در قصیده ای او را مدح گفت؛ ابوالعلاء نیز در پاسخ، وی را ستود. سمعانی می گوید: حسین بن عبد الملک این قصیده را در اصفهان برای من خوانده است.
درگذشت
...

💡 1 - رسوا كردن دروغگويانى كه چنان احاديثى را روايت مى كردند، و از خود راندن و لعن و نفرين كردن بر آنها، مانند ابوالخطاب محمد بن ابى زينب كوفى، (424) مغيرة بن سعيد، (425) و بنان بن بيان، (426) و امثال ايشان.

💡 پيروان ابوالخطاب محمد بن ابى زينب را خطابيه گويند. شرححال اين فرقه و عقايد آن در صفحات گذشته آمد. اين فرقه از غلاه شيعه بوده و رهبر آنمورد لعن و طعن امام صادق عليه السلام قرار گرفته. او ادعاى خدائى براى امام صادقعليه السلام داشت. بعدا خودش ادعاى نبوت و سپس ادعاى الوهيت كرد. اين اتهاماتى استكه به او نسبت داده اند.