ابن سنی

[ویکی فقه] اِبْن ِ سُنّی، ابوبکر احمد بن محمد بن اسحاق دینوری (ح ۲۸۰- ۳۶۴ق / ۸۹۳ - ۹۷۵م )، محدث ِ شافعی است.
خاندان او از موالی عبدالله بن جعفر بن ابی طالب بوده و سمعانی نسب او را ضبط کرده است. احتمالاً اصل او از دینور بوده است.
مسافرت برای کسب حدیث
ابن سنی برای کسب حدیث مسافرتهایی به نقاط مختلف از جمله بغداد، کوفه، بصره، حرّان، دمشق، عمان، مصر و جزیرة ابن عُمر داشته است؛ چنانکه ذهبی از او به عنوان رحّال یاد کرده است. تنوع مشایخ او در عمل الیوم و اللیلة احتمال سفرهای دیگری را نیز مطرح می کند. با توجه به یک سند ثبت شده در جامع الاصول مجدالدین ابن اثیر و با توجه به شاگردان ابن سنی می توان حدس زد که او پس از پایان سفرهایش به دینور بازگشته و در آن جا مسکن گزیده است. با توجه به اطلاع ما از اقامت او در ۳۶۳ق در دینور محتمل است که ابن سنی یک سال بعد در همان جا وفات یافته باشد.
مشایخ حدیث
ابن سنی از مشایخ بسیاری در بلاد مختلف اخذ حدیث کرده که در آن میان می توان از محدثان بزرگی چون نسائی، ابویَعلی موصلی، محمد ابن جریر طبری، ابوبکربن ابی داوود سجستانی، ابوالقاسم بَغَوی، قاضی مَحاملی و احمد بن عُمَیر بن جوصای دمشقی نام برد. در این میان ابن سنی بیش از همه تحت تأثیر نسائی قرار داشته و در برخی منابع از او به عنوان صاحب نسائی یاد شده است.
عمده ترین راوی سنن نسائی
...

💡 او همچنین صادق را برگزیده خداوند و از پیشی گیرندگان در خیرات و مصداق آیهٔ ۳۲ سوره فاطر می‌داند.[یادداشت ۱۲] برخی از علمای اهل سنت چون ابن کثیر، مقدسی و ابن عبدریه از صادق با عبارت «رضی الله عنه» یاد می‌کنند که از عبارات رایج در مورد صحابه پیامبر اسلام بوده‌است. جاحظ از دانشمندان سنی‌مذهب، علم صادق و توانایی او در فقه را عالمگیر می‌داند و شاگردی ابوحنیقه و سفیان ثوری در نزد او را گواه عظمتش می‌داند. جعفریان همچنین نقل می‌کند که ابوزهره علمای اسلام را با تمام اختلافشان، دربارهٔ صادق متفق می‌داند.

💡 در بعضی متون تاریخی از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده است در صورتی که بعید است زیرا ذوالقرنین حدود هزار سال قبل از ورود خزرها به قفقاز، می‌زیست و همین‌طور سد یأجوج و مأجوج سال‌ها پیش از خزرها برای اولین بار ساخته شد که بعدها در زمان ساسانیان بازسازی شد. در کتاب اکسپوزیسو ماتیام اوانجلیستام نوشته شده در قرن نهم میلادی توسط کریستیان استاولوت از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده است که «ختنه شده و از قوانین یهودی تبعیت می‌کنند». در قرن ۱۴ میلادی ابن کثیر دانشمند سنی نیز یاجوج و ماجوج را با قوم خزر یکی دانسته است. بر اساس داستان‌ها شاه خزرها جوزف ادعا می‌کرد که از نسل برادر زاده مگاگ توگارما است. در بعضی متون تاریخی از قوم مغول به عنوان قوم گاگ و مگاگ نام برده شده است. در متون تاریخی آلمانی ذکر شده است که در روزهای آخر گروهی یهودی قرمز به اروپا حمله می‌کنند. این گروه معمولاً به عنوان یهودیان اروپای شرقی و ترکان عثمانی در نظر گرفته می‌شوند.