اب اوردن عباس بن علی

[ویکی فقه] آب آوردن عباس بن علی. هنگامی که عطش بر قافله کربلا و فرزندان و یاران امام حسین (علیه السّلام) شدت گرفت؛ حضرت اباعبدالله (علیه السّلام)، برادرش عباس بن علی (علیه السّلام) را جهت آوردن آب به سوی شریعه روانه کرد و از آن پس به عباس (علیه السّلام) لقب «سقاء» دادند.
چون تشنگی بر امام حسین (علیه السّلام) و یارانش شدت گرفت، برادرش عباس بن علی (علیه السّلام) را با ۳۰ سوار و ۲۰ پیاده
ابو الفرج اصفهانی، علی بن الحسین، مقاتل الطالبیین، ج۱، ص۷۸.
آنان شبانه تا نزدیکی فرات پیش رفتند، در حالی که پیشاپیش ایشان نافع بن هلال بجلی پرچم را در دست داشت. عمرو بن حجاج زبیدی (مامور شریعه) صدا زد: کیستی و برای چه آمده ای؟ نافع گفت: آمده ایم تا از این آبی که ما را از آن منع کرده اید بنوشیم. مامور شریعه پاسخ داد: بنوش، گوارایت باد. نافع گفت: قطره ای از این آب نمی نوشم در حالی که حسین (علیه السّلام) و این اصحابش که می بینی، تشنه اند. در این هنگام همراهان نافع پیش آمدند؛ عمرو گفت: این کار انجام شدنی نیست و راهی برای آب دادن به اینان نیست، ما را اینجا گماشته اند که آب را از آنها منع کنیم. وقتی همراهان نافع به او نزدیک شدند، نافع بدون توجه به سخن عمرو بن حجاج به یاران پیاده اش گفت مشک ها را پر کنند و آنان یورش بردند و مشک ها را پر کردند.عمرو بن حجاج با افرادش به همراهان نافع حمله کردند، اما عباس بن علی (علیه السّلام) و نافع بن هلال به آنها هجوم بردند و حمله آنان را دفع کردند. سپس آنان به جای خویش بازگشتند، ولی باز راه شان را سد کردند و عمرو بن حجاج با آنان درگیر شد، که یکی از یارانش زخمی شد و به همان زخم مُرد.
لقب سقاء
سرانجام یاران امام حسین (علیه السّلام) با مشک های پر به نزد آن حضرت بازگشتند.
طبری، محمد بن جریر، تاریخ الرسل والملوک، ج۵، ص۴۱۳.
...