علی ابیوردی

علی ابیوردی. [ ع َ ی ِاَ وَ ] ( اِخ ) ابن احمد ابیوردی شبعی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به ابن ابی قرة. وی از متکلمان و ساکن مشهد رضوی بود. و در سال 966 هَ. ق. درگذشت. او راست: 1- اثبات الواجب. 2 - روضةالجنان، در حکمت. 3- الشوارق، در کلام. ( از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون ج 1 ص 24 و 594 و ج 2 ص 59. هدیةالعارفین ج 1 ص 746 ) ( از اعلام زرکلی بنقل از اعیان الشیعة ج 6 ص 288 ).
علی ابیوردی. [ ع َ ی ِ اَ وَ ] ( اِخ ) ابن اسحاق ابیوردی خاورانی، ملقّب به اوحدالدین. شاعر و حکیم متوفی در سال 551 هَ. ق. او راست: البشارات فی شرح الاشارات، از ابن سینا. و نیز او را دیوان شعری است. ( از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعة ج 41 ص 64 ).

ابن اسحاق ابیوردی خاورانی ملقب به اوحد الدین شاعر و حکیم متوفی در سال ۵۵۱ قمری

💡 شیخ علی ابیوردی پس از یک عمر مجاهدت در عرصهٔ علم و سیاست و فرهنگ و انجام خدمات دینی و شرعی خود در خدمت به دین و ملت عاقبت پس از ۷۵ سال در ۲۵ رجب ۱۳۵۷ (قمری) مصادف با سالروز وفات امام موسی کاظم (ع) رحلت نمود. اهالی شیراز پیکر مطهرش را با نهایت تجلیل و احترام در روضهٔ مبارک حضرت علی ابن حمزه به خاک سپردند و تمثال آن بزرگوار را در بالای مقبره‌اش نصب نمودند.

💡 شیخ علی ابیوردی پس از پایان تحصیلاتش که مشتمل بر معلومات فقه و اصول و منطق و حکمت و معانی و بیان و ریاضیات و غیره بود از طرف استادش ملا محمدکاظم خراسانی برای ترویج مشروطه به سمت شیراز حرکت کرد و به انجام وظایف شرعی خود پرداخت.