ضداستفراغ

💡 به‌نظر می‌رسد متوکلوپرامید به گیرنده های دوپامین دی۲ با میل ترکیبی نانومولاری متصل می‌شود که در آن یک آنتاگونیست گیرنده است و همچنین آنتاگونیست گیرندهٔ ۳ سروتونین و به‌طور توأمان، آگونیستی برای گیرندهٔ ۴ سروتونین است. اثر ضدتهوع متوکلوپرامید به‌دلیل فعالیت آنتاگونیستی آن بر گیرنده‌های دی۲ در ناحیهٔ تحریک گیرندهٔ شیمیایی در دستگاه عصبی مرکزی است. این سازوکار، از حالت تهوع و استفراغ ناشی از بیشتر محرک‌ها، جلوگیری می‌کند. در دوزهای بالاتر، فعالیت آنتاگونیستی متوکلوپرامید بر گیرندهٔ ۳ سروتونین نیز ممکن است به اثر ضداستفراغ آن، کمک کند.

💡 پزشک برای کنترل وضعیت بیمار که دچار تهوع شدید شده بود، داروی ضداستفراغ را در دوز مناسب برای او تجویز کرد تا علائم کاهش یابد.

💡 در داروخانه‌ها، انواع مختلفی از داروهای ضداستفراغ موجود است که برای درمان حالت‌های مختلف گوارشی و جلوگیری از استفراغ مداوم استفاده می‌شوند.

💡 استفاده بیش از حد و بدون مشورت پزشک از داروهای ضداستفراغ می‌تواند باعث پنهان شدن علائم بیماری اصلی و تأخیر در تشخیص شود.