جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سید حیدر حلی، یا حیدربن سلیمان بن داود بن حیدر حلی (ژانویه ۱۸۳۱-ژانویه ۱۸۸۷)، از شعرای برجسته زمان خود بود. به دلیل سرودن مرثیههای بسیار در مورد امامان شیعه، لقب «شاعر اهل بیت» را به وی داده شده دادهاست. وی در زمینه شعر مذهبی، میان ویژگیهای اهلبیت و «اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی حاکم بر روزگار خویش،» پیوند برقرار نمودهاست. سید حیدر حلی در اشعار خود از قرآن و احادیث تأثیر پذیرفته و توصیف اهل بیت در اشعار او با «رویکرد غالباً حماسی و عاطفهای نیرومند و متعادل» صورت گرفتهاست.
💡 شاعران شیعه، همواره قضایای وارد آمده بر فاطمه زهرا را دستمایه خود قرار دادهاند و در مصائب فاطمه، اشعار و مراثی فراوانی سرودهاند. از میان شاعران قدیمی میتاوان به کمیت، سید حمیری، دعبل خزاعی، نمیری، سلامی و دیک الجن اشاره کرد. از میان شاعران عرب، سید حمیری (د ۱۷۳ ه.ق) در این خصوص سرودهای دارد که در آن به ضربت خوردن فاطمه و محروم شدن از حقش اشاره شدهاست و به زخم و جراحت فاطمه کنایه میزند. عبدالله بن عمار برقی، شاعر قرن سوم ه.ق است که به هجوم به خانه او و جمع شدن هیزم برای آتش زدن خانهاش اشاره شدهاست. قاضی نعمان شاعر اسماعیلی مذهب قرن چهارم نیز در این خصوص شعری مفصل سرودهاست که به وقایع هجوم به خانه فاطمه و سقط محسن اشاره دارد و به دفن مخفیانه فاطمه پرداختهاست. مهیار دیلمی شاعر قرن پنجم، در قصیدهای، به کنایه از علت قطع نشدن دست عمر بن خطاب بعد از ضربه زدن به فاطمه زهرا یاد شدهاست. علی بن مقرب احسایی دیگر شاعر قرن هفتم، در خصوص وقایع هجوم به خانه فاطمه، اشعاری در مرثیه فاطمه سرودهاست. از دیگر شاعران مشهور که در این موضوع شعر سرودهاند میتوان به علی بن عبدالعزیز خلیعی حلی (قرن هشتم) علاءالدین حلی (قرن نهم)، مغامس حلی (قرن نهم)، مفلح صیمری (قرن دهم) شیخ حر عاملی (قرن یازدهم)، صالح فتونی عاملی (قرن دوازدهم)، سید حیدر حلی (قرن سیزدهم)، سید باقر هندی و سید محمد قزوینی حلی (قرن چهاردهم) اشاره کرد.