بضائع

بضائع. [ ب َ ءِ ] ( ع اِ ) و بضایع. ج ِ بضاعة. رجوع به بضاعت و بضایع شود.

( اسم ) جمع بضاعت ( بضاعه ).

💡 نتيجه: حياتى كه قرآن مجيد مردم را به سوى آن هدايت مى كند، بر پايه ى تحقيق استوار است، نه آرزو. زيرا تمنا در دنيا و آخرت هيچ سودى ندارد. چون نظام تدبر و تحقيق بر هر دو، عالم و عوالم ميان آن دو، با حفظ تمايز ملكى و ملكوتى بودن، حاكم است و نظام استرسال و آرزو جايى ندارد. از اين رو امير المؤ منين عليه السلام مى فرمايد: از اعتماد كردن بر آرزو بپرهيز. چون سرمايه ى احمق است؛ اياك والاتكال على المنى، فانها من بضائع النوكى. (250)

💡 (( عن على عليه السلام: اياك و الاتكال على المنى فانها بضائع النوكى.))(316)