الحرور

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حرر (۱۲ بار)
«راغب» در «مفردات» می گوید: «حَرُور» از مادّه «حرارة» (بر وزن قبول) به معنای باد داغ و سوزان است (بادی مرگبار و خشک کننده). بعضی آن را به معنای «باد سموم» دانسته اند، و بعضی به معنای شدت حرارت آفتاب. «زمخشری» در «کشاف» می گوید: «سموم» به بادهای موذی و کشنده ای می گویند که در روز میوزرد اما «حرور» به همین بادها گفته می شود، اعم از این که در روز باشد، یا در شب، به هر حال، چنین بادی کجا و سایه خنک و نشاط آفرین، که روح و جسم انسان را نوازش می دهد، کجا؟
(به فتح اوّل) حرارت گفتند در هوای گرم کوچ نکنید بگو آتش جهنّم سخت گرمتر است. حرور: باد گرم (مفردات و مجمع) کور و بینا و ظلمات و نور و سایه و باد گرم یکسان نیستند. حرور را حرارت آفتاب نیز گفته‏اند.

💡 و بالاسم الذى اهتزّ له عرش بلقيس اءعيذ دينى و نفسى، و جميع ما تحوط به عنايتى منشرّ كل صورة و خيال اءو بياض ‍ اءو سواد، اءوتمثال اءو معاهد اءو غير معاهد ممن سكن الهواء و السحاب و الظلمات و النور والظل و الحرور و البرد، و البحور و السهل و الوعور و الخراب، و العمران و الا كام و الاجام و المفاوض، و الكنايس و النواويس و الفلوات و الجبانات، من الصادرين ممن يبدوبالليل و ينتشر بالنهار، و بالعشى و الا بكار، و الغدو و الاصال، و المريبين و الا سامرة و الا فاترة و الفراعنة، و الا بالسة، و من جنودهم واءزواجهم و عشائرهم، و قبائلهم، و من همزهم و لمزهم و احتيالهم و من شرّكل ذى شرّ داخل و خارج، و عارض و متعرّض، و ساكن و متحرك، و ضربان عرق، و صداعشقيقة و ام ملدم و الحمى، و المثلثة و الربع و الغب، و النافضة و الصالبة و الداخلة والخارجة، و من شرّ كلّ دابة اءنت آخذ بناصيتها، انك على صراط مستقيم، اللهمصل على محمّد و آل محمّد و سلم كثيرا...)).

💡 ظللّنا: تظليل، يعنى سايبان قرار دادن. صيغهتفعيل، كثرت، مبالغه و شدت آن را مى فهماند؛ يعنى سايبان گسترده و مستمر براىحراست شما قرار داديم. واژه ظلّ گاهى در مورد ساتر محمود به كار مى رود، مانند:ولاالظلّ ولا الحرور (1214)، دانية عليهم ظللها(1215)،و زمانى در مورد ساتر مذموماستعمال مى شود؛ نظير:و ظلّ من يحموم (1216)، الى ظلّ ذى ثلاث شعب....(1217)