اعطى

💡 الف: هدايت تكوينى، نظير هدايت زنبور عسل كه چگونه از شهد گلها بمكد و چگونه كندو بسازد. و يا هدايت و راهنمايى پرندگان در مهاجرت هاى زمستانى و تابستانى. آنجا كه قرآن مى فرمايد: (ربّنا الّذى اعطى كلّ شى ء خلقه ثم هدى )(43) بيانگر اين نوع از هدايت است.

💡 اين موضوع به قدرى اهميت دارد كه در حديثى ياد خدامعادل تمام خير دنيا و آخرت شمرده شده است چنانكه از رسولخدا (صلى اللّه عليه و آله وسلّم ) نقل شده: من اعطى لسانا ذاكرا فقد اعطى خير الدنيا و الاخرة: (آن كس كه خدازبانى به او داده كه به ذكر پروردگار مشغول است خير دنيا و آخرت به او داده شدهاست ).

💡 147 من اعطى زكاة ماله طيبة بها نفسه اعطاه اللهبكل حبة منها قصرا فى الجنة من ذهب... جامع الاحاديث، ج 9، ص 32

💡 بعد، امام باقر (عليه السلام ) خود نيز، مقام علمى و تبحر فوق العاده زيد را بهاصحابش گوشزد كرد و با جمله اى جالب و رسا فرمود: (( ان زيدا اعطى من العلممثل ما علينا بسطة )) يعنى به زيد همانند علم مادر وسعت و احاطه افاضه شده است.(107)

💡 (رواياتى درباره نزول آيات: (فاءما من اعطى و اتّقى...) در شاءن(ابودحداح) و روايتى درباره اينكه هدايت كننده خدا است )