لغت نامه دهخدا
( اعبدة ) اعبدة. [ اَ ب ُ دَ ] ( اِخ ) از آبهای بنی نمیر از ابوزیاد کلابی. ( از معجم البلدان ).
اعبده
جمله سازی با اعبده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اذا قـمت بالليل من منامك فقل الحمد لله الذى رد على روحى لاحمده و اعبده: (هنگامى كه درشـب از خـواب بـر مـى خـيزى بگو حمد خدائى را كه روح مرا به من بازگرداند، تا او راحمد و سپاس گويم و عبادت كنم.)
💡 فافهم مما ذكرت، ان طلبك حجه الهيه مع كونك مرتكبا للمعصيه امر فاسد جدا و كيفيخفى عليك كون المعصيه سببا للنفره و كون النفر ر مانعه الجمع معه المحبه و اذا تحققعندك ان ترك المعصيه اول الدين و آخره، ظاهره و باطنه. فبادر الى المجاهده واشتغل بتمام الجد الى المراقبه، من اول قيامك من نومك فى جميع آنائك الى نومك، و الزامالادب فى مقدس حضرته. و اعلم انك بجميع اجزا وجودگ ذره ذره اسير قدرته، وراعحرمه شريف حضوره، و اعبده كانك تراه، فان لم تكن تراه فانه يراك، و التفت دائماالى عظمته و حقارتك، و رفعته و دنائتك، عزته و ذلتك، و غناه و حاجتك، و لاتغفل شناعه غفلتك عنه - جل جلاله - مع التفاته اليك دائما، و قم بين يديه مقام العبدالذليل الضعيف، و تبصبص تحت قدميه بصبصته الكلب النحيف. اولا يكفيك شرفا وفخرا انه اذن لك فى ذكر اسمه العظيم بلسانك الكثيف الذى نجسته قاذوراه المعاصى.