اطابه

( اطابة ) اطابة. [ اِ ب َ ] ( ع مص ) خوش کردن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). خوش کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). چیزی را خوش کردن. ( از اقرب الموارد ). || خوشبوی گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). خوشبوی ساختن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || استنجا کردن.( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ). استنجا نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || حلال و پاکیزه نمودن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). حلال و پاکیزه کردن. ( آنندراج ). || مال پاکیزه و طیبی بدست آوردن. ( از اقرب الموارد ). || خوشمزه کردن طعام. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خوشمزه ساختن طعام. ( آنندراج ). || برای مهمان طعام پاکیزه آوردن. ( از اقرب الموارد ). طعام لذیذ آوردن. || سخن شیرین و خوش گفتن. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). کلام خوش گفتن. ( از اقرب الموارد ). || پاک کردن به شستن. || پاک یافتن چیزی. || پسران نیک سیرت زادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). پسران طیب آوردن. ( از اقرب الموارد ). || نکاح نمودن زن حلال را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( آنندراج ). زناشویی حلال کردن. ( از اقرب الموارد ).

(اِ بِ یا بَ ) [ ع. اطابة ] (مص م. ) ۱ - پاک کردن. ۲ - خوشبوی کردن. ۳ - حلال و پاکیزه کردن. ۴ - خوشمزه کردن طعام.

اطابت: پاک کردن، حلال وپاکیزه کردن، خوشبوکردن، خوشمزه ساختن طعام، سخن خوش وشیرین گتفن
( مصدر ) ۱ - پاک کردن. ۲ - خوشبوی کردن. ۳ - حلال و پاکیزه کردن ۴ - خوشمزه کردن طعام.

اطابة
پاک کردن.
خوشبوی کردن.
حلال و پاکیزه کردن.
خوشمزه کردن طعام.

💡 216- اتاقهاى بهشت  ابوبصير مى گويد: امام صادق (عليه السلام ) از پدران خود از حضرت على (عليهالسلام ) چنين روايت نمود كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: در بهشتاطاقهايى است كه ظاهر آن با باطن آن بوده و درونش از بيرون آن ديده مى شود. آنجااقامتگاه فردى از امت من است كه داراى اين خويها باشد. كلامش نيكو باشد و مردم (گرسنه) را اطعام كند و سلام كند و سلام كند و پيوسته روزه دار باشد و در شب وقتى چشمان مردمدر خواب رفته است او چشم خود را به رحمت پروردگار دوخته و به خواندن نمازمشغول گردد. آنگاه فرمود: يا على (عليه السلام ) آيا مى دانى اطابه كلام (سخننيكو) چيست ؟ كسى كه هر صبح و هر شب ده مرتبه بگويد سبحان الله و الحمد الله و لااله الا الله و الله اكبر (نيكو كلام مى باشد). اطعام الطعام (دادن غذا)، خرجى دادنمرد است به خانواده خود و اما ادامه روزه آن است كه انسان درطول ماه رمضان و در هر ماه (اول و وسط و آخر ماهاى قمرى ) سه روز روزه بگيرد كهثواب روزه تمامى عمر بر او نوشته مى شود.

💡 ابوبصير مى گويد: امام صادق (عليه السلام ) از پدران خود از حضرت على (عليهالسلام ) چنين روايت نمود كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: در بهشتاطاقهايى است كه ظاهر آن با باطن آن بوده و درونش از بيرون آن ديده مى شود. آنجااقامتگاه فردى از امت من است كه داراى اين خويها باشد. كلامش نيكو باشد و مردم (گرسنه) را اطعام كند و سلام كند و سلام كند و پيوسته روزه دار باشد و در شب وقتى چشمان مردمدر خواب رفته است او چشم خود را به رحمت پروردگار دوخته و به خواندن نمازمشغول گردد. آنگاه فرمود: يا على (عليه السلام ) آيا مى دانى اطابه كلام (سخننيكو) چيست ؟ كسى كه هر صبح و هر شب ده مرتبه بگويد سبحان الله و الحمد الله و لااله الا الله و الله اكبر (نيكو كلام مى باشد). اطعام الطعام (دادن غذا)، خرجى دادنمرد است به خانواده خود و اما ادامه روزه آن است كه انسان درطول ماه رمضان و در هر ماه (اول و وسط و آخر ماهاى قمرى ) سه روز روزه بگيرد كهثواب روزه تمامى عمر بر او نوشته مى شود.