اراسسطراطس

اراسسطراطس. [ اِ س ِس ْ طَ طِ ] ( اِخ ) اراسطراطس. ارسیسطراطس. ( عیون الانباء ) ( تاریخ الحکمای قفطی ). ارازیسترات. طبیب یونانی، متولد در ژولیس، بجزیره سِه اُ، متوفی در آسیای صغیر در حدود 280 ق. م. انتیوخس، پسر سِلوکُس پادشاه سوریه بمرضی مجهول مبتلا بود. اراسسطراطس دریافت که علت مرض عشق شدید او بزن پدر خویش، ستُراتنیس است. شاه بر اثر نصایح وی زن خویش را ترک گفت و او را بپسر تزویج کرد و انتیوخس شفا یافت. وی نخستین کسی است که بتشریح اجساد مردگان پرداخت و گویند که وی بکشف دوران دم نزدیک شده بود. وی در ازمیر مدرسه مشهوری تأسیس کرد. جالینوس نام و برخی از رسائل او را محفوظ داشته است: رساله ای در باب حمیّات، در باب صحت، در باب فالج، در باب ادویه و سموم. رجوع به عیون الانباء ج 1 ص 22، 33، 75، 93، 95، 97، 98، 102 و تاریخ الحکمای قفطی ص 94 شود.

💡 غورس طبیب پزشک یونانی و از شاگردان بقراط بود. جان فیلوپونوس (به عربی: یحیی النحوی) گوید: هشت تن از اطبای یونان در صناعت طب سرآمد بودند: اول ایشان اسقلبیوس اول و دوم غورس بود. غورس ۴۷ سال زندگی کرد. هفده سال از آن را در کودکی و دانشجویی گذرانید و سی سال بقیه را دانشمند و معلم بود. از وفات اسقلبیوس تا ظهور غورس ۸۵۰ سال فاصله بود، و در این فاصله، اطبایی از جمله (سورندوس) و (مانیوس) ظاهر شدند. غورس روش تجربه را برگزید و آن را تقویت کرد و هفت تن از فرزندان و خویشان غورس که شاگرد وی بودند پس از او جانشین او شدند. ایشان مرقس، جورجیس، مالسطس، قولس، ماهالس، اراسسطراطس اول و سقیروس بودند. هر یک از اینان روش استاد خود یعنی روش تجربه را برگزیدند.