ادوات استفهام

[ویکی فقه] ادوات استفهام به الفاظ وضع شده برای طلب فهم مطلب اطلاق می شود.
ادوات استفهام، اسباب و الفاظی است که بر طلب فهم نسبت به مدخول خود دلالت می نماید، مانند:همزه استفهام در «أ زید قائم»؛ به بیان دیگر، الفاظی است که برای افاده استفهام، وضع شده است، مانند:«همزه، هل، ما، مَن، ایّ، کم و کیف».
نکات
نکته اول:غیر از کلمه «هل» که فقط برای استفهام به کار می رود، بقیه کلمات برای معانی دیگر هم استفاده می شود.نکته دوم:در علم اصول، بحث ادوات استفهام در زیر عنوان جمله های انشایی مطرح می شود.

💡 آنگاه فصل توابع می‌آید که عبارتست از نعمت و معطوف و تأکید و بدل و عطف بیان. سپس فصل اسم جنس و اسم صفت می‌آید که همان اسم (ذات و معنی) و صفت (انواع آن) باشد. در این قسمت بیشتر انواع صفت نشان داده می‌شود. آنگاه فصل معرفه و نکره می‌آید که آن را به تفصیل بیان کرده‌است. سپس فصل جمع و آنگاه فصل انواع اسم که در ذیل آن ادوات استفهام و مبهمات و اسماء افعال و غیراز آن شرح داده می‌شود، و در اینجا باب الاسماء پایان می‌پذیرد و باب الافعال شروع می‌شود و در این قسمت اقسام افعال شرح داده می‌شود. سپس باب الحروف می‌آید که در ذیل آن اقسام حروف بیان می‌شود، اعم‌از حرف اضافه و ربط و پیشوند و پسوند و گاهی قیود و پس از آن خاتمهٔ کتاب می‌آید که خود دربارهٔ تفاوت زبانهای عربی و فارسی است و در اینجا از اقسام پسوند و پیشوند نیز بحث می‌شود.