ابوالحسن صوفی

لغت نامه دهخدا

ابوالحسن صوفی. [اَ بُل ْ ح َ س َ ن ِ ] ( اِخ ) علی بن عبداﷲ خباقی. زاهدی معروف از مردم خباق، قریه ای به مرو. او در عراق و شام حدیث شنود و از ابوسعد اسماعیل بن عبدالقاهر جرجانی و ابوالحسن طوری روایت کند و ابوسعدبن سمعانی از وی روایت آرد. وفات وی به سال 519 هَ. ق. بوده است.

فرهنگ فارسی

زاهدی معروف از مردم خباق قریه بمرو

جمله سازی با ابوالحسن صوفی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 نویسنده در مقدمه از منابع خود چون صورالاقالیم ابوزید بلخی، المسالک و الممالک ابن خردادبه، عجایب‌المخلوقات زکریای قزوینی، آثار البلاد قزوینی، فارسنامه ابن بلخی، آثار الباقیه ابوریحان بیرونی، ولایت کرمان خواجه ناصرالدین منشی کرمانی، التفهیم ابوریحان بیرونی، تاریخ اصفهان عبدالرحمن بن محمد بن اسحق اصفهانی، عجایب‌الاخبار، معجم‌البلدان یاقوت حموی، صور الکواکب شیخ ابوالحسن صوفی، اخلاق ناصری خواجه نصیرالدین طوسی، تنسوق‌نامه ایلخانی خواجه نصیرالدین طوسی، و جهان‌نامه یادکرده‌است.

💡 ابوالحسن صوفی یکی از ستایش‌شدنی‌ترین اخترشناسان دوران باستان بود که با کتاب خود، نقش مهمی در پیشبرد دانش نجوم در جهان اسلام ایفا کرد.

💡 در بررسی تاریخ علم نجوم، آثار ابوالحسن صوفی به عنوان یکی از منابع اصلی برای درک دقت محاسبات ستاره‌شناسی در قرون وسطی شناخته می‌شود.

💡 دقت رصدهای انجام شده توسط ابوالحسن صوفی در آن دوران، نشان‌دهنده سطح بالای دانش ریاضی و تجربی که در مراکز علمی آن زمان وجود داشته است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران