ابن جمهور

[ویکی فقه] اِبْن ِ جُمْهور، ابوعبدالله محمد بن جمهور عمّی عربی بصری (د ۲۱۰ق /۸۲۵م )، محدث و ادیب شیعی است.
مورخان، کنیه و نام پدر و جد پدری وی را با اختلاف آورده اند. ابن ندیم وی را محمد بن حسن بن جمهور عمی و نجاشی، محمد بن جمهور عمی خوانده است. طوسی از او با نام محمد بن جمهور عمی عربی بصری و نیز با عنوان محمد بن حسن بن جمهور عمی بصری یاد کرده است. همچنین طوسی تصریح دارد که این نامها متعلق به یک شخص است و او را از طایفه بنی عم ّ تمیم دانسته است. وی ۱۱۰ سال زیست، اما تاریخ تولد او دانسته نیست.
مشایخ
مسلم است که او از یاران خاص حضرت رضا (ع ) بوده و از آن حضرت روایت کرده است. ابن جمهور از ابی معمر، ابراهیم الاوسی، یونس بن عبدالرحمان، فضالة بن ایوب، احمد بن حمزه، ادریس بن یوسف، اسماعیل بن سهل، شاذان بن خلیل، صفوان ابن یحیی، عبدالرحمان بن ابی نجران و دیگران روایت کرده است.
راویان
معلی بن محمد، علی بن محمد، حسین بن محمد اشعری، احمد بن حسین بن سعید، احمد بن محمد کوفی، ابویحیی اهوازی، یعقوب بن یزید، عمرکی بن علی و دیگران از او حدیث نقل کرده اند.
جایگاه رجالی
...

💡 نعمانى در اين كتاب، از هفده تن از مشايخ خود،نقل كرده است. آنان عبارتند از: ابن عقدة، ابن هوذة، ابوعلى كوفى، باورى، ارزنى،عبدالعزيز موصلى، ابوالحارث طبرانى، عبدالواحد موصلى، بندنيجى، على ابنالحسين،(306) ابن جمهور قمى، حميرى، محمّد بن عبداللّه طبرانى،(307) ابن علاّندهنى، اسكافى،(308) كلينى و موسى بن محّمد قمى.