ابطاء

ابطاء. [ اِ ] ( ع مص ) درنگ کردن.درنگی شدن. آهستگی کردن. پس انداختن کاری را. درنگ آوردن. دیر کردن. دیر آمدن. || کاهل شدن. کاهل ساختن. کاهل چاروا شدن. کاهل شدن چاروا کسی را.
ابطاء. [ اَ طَءْ ] ( ع ن تف )کندتر. درنگی تر. دیرآینده تر. دیرنده تر:
ابطاء من غراب نوح. ابطاء من فِنْد.
ابطاء من مهدی الشیعة.

💡 كتاب الحجّة فى ابطاء القائم عليه السلام از آن جناب.

💡 ما ابطاء بكم عنّى و انتم اشراف قومكم و اللّه ان كان من ضعف النّية و تقصير البصيرةانّكم لبور و ان كان من شك فيى فضلى و مظاهره علىّ انّكم لعدوّ.