فجاج

فجاج. [ ف ِ] ( ع اِ ) ج ِ فج. ( منتهی الارب ). رجوع به فج شود.
فجاج. [ ف ُ ] ( ع اِ ) راه فراخ میان دو کوه. ( منتهی الارب ). راه فراخ آشکار میان دو کوه. ( اقرب الموارد ). فَج. رجوع به فج شود.

= دَرّه

راه فراخ میان دو کوه. راه فراخ آشکار میان دو کوه.

💡 همه صاحب سخنان محتشم از فیض سفر که رساننده به آمال بود طی فجاج

💡 كلمه (سبل ) جمع سبيل است كه به معناى راه است، و كلمه فجاج جمع فج است كه آن همبه معناى جاده گشاده است. و بعضى گفته اند: راهى است كه بين دو كوه واقع شدهباشد.

💡 ز اشک خونین او بر نشان پای حبیب بآفتاب مجرد نهفته روی فجاج