فاز پراکنده

{disperse phase, dispersed phase} [شیمی، مهندسی بسپار علوم و فنّاورى رنگ] فازی از یک سامانه، شامل ذرات یا قطرات ماده ای که در فاز دیگر پراکنده می شود

فازی از یک سامانه، شامل ذرات یا قطرات ماده‏ای که در فاز دیگر پراکنده می‏شود.

💡 در زیر، تنها پراکندگی‌هایی با قطر فاز پراکنده کمتر از ۱ میکرومتر مورد بحث قرار خواهد گرفت. برای درک شکل‌گیری و خواص چنین پراکندگی‌ها (از جمله امولسیون‌ها) باید در نظر گرفت که فاز پراکنده یک سطح "پوشش" ("مرطوب") را با یک سطح "دیگری" پوشیده شده‌است که از این طریق یک رابطهٔ شیمیایی را تشکیل می‌دهند. هر دو سطح باید ایجاد شود (که نیاز به مقدار زیادی انرژی دارد)، و تنش بین فاز (تفاوت تنش سطحی) اگر به‌طور کلی جبران کننده انرژی نباشد، جبران نمی‌شود.

💡 دما تأثیر مستقیمی بر مکانیک شکست دارد. در دماهای پایین، زیر دمای انتقال شیشه ای لاستیک، فاز پراکنده مانند یک شیشه رفتار می‌کند نه مانند لاستیک که پلیمر را سفت می‌کند. در نتیجه، فاز پیوسته با مکانیسم‌های مشخصه پلیمر خالص از بین می‌رود، گویی که لاستیک وجود ندارد. با افزایش دما از دمای انتقال شیشه ای، فاز لاستیکی انرژی شروع ترک را افزایش می‌دهد. در این مرحله ترک به دلیل انرژی الاستیک ذخیره شده در ماده، خود تکثیر می‌شود. همان‌طور که دما از مرحله انتقال شیشه ای فاز لاستیکی بیشتر می‌شود، استحکام ضربه کامپوزیت لاستیک-پلیمر همچنان به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد زیرا انتشار ترک به ورودی انرژی اضافی نیاز دارد.