عبدالله بن عمرو بن عاص

[ویکی فقه] عبدالله پسر عمرو بن عاص از تیره ی قریش و مادرش، ریطه دختر منبه بن حجاج بود. در سال هفتم قبل از هجرت متولد شد و درباره ی سال و سن وفات وی اختلاف است.
عبدالله با کنیه اش ابو عبدالرحمن یا ابومحمد، برگرفته از نام محمد پسر بزرگ اوست. وی پسر عمرو بن عاص بن وائل بن سهم بن هصیص بن کعب بن لؤی از تیره ی قریش و مادرش، ریطه دختر منبه بن حجاج بود. عبدالله دوازده سال از پدرش کوچکتر بود و در سال هفتم قبل از هجرت متولد شد. وی در روستایی به نام وهط از نواحی مکه یا ناحیه ای نزدیک مکه ساکن بود که گروهی از صحابه به دلیل انتساب بدان وهطی نامیده شده اند. عبدالله در جاهلیت کتابت می کرد و سریانی را نیک می دانست. او را به سرخ رویی و کشیدگی قامت و بزرگی شکم توصیف کرده اند. کعب الاحبار از طرفداران معاویه، عبدالله بن عمرو بن عاص را شخصی عالم می دانست. با دو شمشیر نبرد می کرد. در نبرد صفین فرمانده سپاه سواران معاویه بود و همراه پدرش برای معاویه جنگید. مادر محمد پسر ارشد عبدالله، دختر محمیة بن جزء زبیدی است. هشام و هاشم و عمران و ام ایاس و ام عبدالله و ام سعید دیگر فرزندان عبدالله، مادرشان ام هاشم کندیه از خاندان وهب بن حارث است. از فرزندان محمد، شعیب بن محمد و از شعیب، عمرو بن شعیب از پدر و از جدشان حدیث روایت کرده اند.
عبدالله بن عمرو عاص در روزگار پیامبر
او پیش از پدرش در سال ششم هجری، اسلام آورد. در فتح مکه یکی از پرچمداران قبیله ی بنی مزینه بود. او در جوانی ملازم پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) بود و از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلّم) اجازه خواست تا هر آن چه از ایشان می شنود، بنویسد. عبدالله نام این دفتر را صادقه نهاده بود. او از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) احادیث بسیاری نقل کرده است، و در صحیحین از او حدود هفتصد روایت آمده است. وی را از صحابه و کثیر العباده و صاحب الفتوی دانسته اند. چنان که ابومعاویه ضریر از اعمش، از خیثمه نقل می کند: که؛ عبدالله بن عمرو عاص را در حال قرآن خواندن دیدم. گفتم: چه بخشی را می خوانی؟ گفت: آن بخشی را که باید در نمازهای امشب بخوانم.
← نصایح پیامبر به وی
عبدالله بن عمرو بر خلاف پدرش در روزگار خلفا ی نخستین چندان نقش مهمی در امور سیاسی نداشته است،(عمرو بن عاص فرمانده جنگ اجنادین بود که در جمادی الاولی سال سیزدهم به روزگار خلافت ابو بکر اتفاق افتاد. ) اما او از ابوبکر و عمر روایت می کرده است. در سال سی ام (خلافت عثمان) سعید بن عاص والی کوفه آهنگ خراسان کرد و کسانی از صحابه از جمله عبدالله بن عمرو بن عاص را با خود همراه کرد.
← حضور در فتح مصر و افریقا
...

💡 و از عبدالله بن عمرو بن عاص آمده است كه گفت:رسول خدا(ص ) عادت داشت كه هر گاه غنيمتى به دست مى آمد،بلال را فرمان مى داد تا در ميان مردم بانگ برآورد هر چه را كه به دست آورده بودند درمحضر پيغمبر خدا(ص ) حاضر كنند تا حضرتش خمس آنها را برداشته بقيه را ميان ايشانتقسيم كند. چنان اتفاق افتاد كه در جنگى پس از تقسيم غنايم، مردى در حالى كه افسارمويينى را در دست داشت، پيش پيغمبر(ص ) آمد و گفت: اىرسول خدا اين چيزى است كه ما از غنيمت به دست آورده ايم !رسول خدا(ص ) به او فرمود: سه بار نداىبلال را شنيدى ؟ آن مرد گفت: آرى. پيغمبر فرمود: پس چرا در همان وقت آن را نياوردى ؟مرد عذر آورد و رسول خدا به او فرمود: من هرگز آن را نمى پذيرم، باش تا آن را درروز قيامت بياورى (320).

💡 عبدالله بن عمرو بن عاص كه هر سه روز در مجلس حضور داشت و سخن نبى گرامى راشنيده بود تصميم گرفت با وى تماس بگيرد و از عبادات واعمال خيرش آگاه گردد و بداند چه چيز او را بهشتى ساخته و باعث رفعت معنويش شدهاست. از پى او راه افتاد و با وى گفت من از پدرم قهر كرده ام و قسم ياد نموده ام كه سهشبانه روز بملاقاتش نروم اگر موافقت ميكنىبمنزل شما بيايم و اين مدت را نزد تو بگذرانم. پيرمردقبول كرد. پسر عمرو بن عاص بخانه او رفت و هر شب در آنجا بود. عبدالله مى گويد:در اين سه شب نديدم كه پيرمرد براى عبادت برخيزد واعمال مخصوص انجام دهد فقط موقعيكه در بستر پهلو به پهلو ميشد ذكر خدا ميگفت. اوتمام شب را ميآرميد و چون فجر طلوع ميكرد براى نماز صبح برميخاست، اما درطول اين مدت از او درباره كسى جز خير و خوبى سخنى نشنيدم.