طرده

لغت نامه دهخدا

( طردة ) طردة. [ طِ دَ ] ( ع اِمص ) اسم است مطارده اَبطال را در یک مرتبه، یعنی حمله آوردن حریف همدیگر را در یک بار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
طردة. [ طَ دَ ] ( اِخ ) ( الَ... ) از بطون هوارة ( قبیله ای از بربر ). ( صبح الاعشی ج 1 ص 364 ).

فرهنگ فارسی

اسم است مطارده ابطال را در یکمرتبه یعنی حمله آوردن حریف همدیگر را در یکبار

جمله سازی با طرده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ان اميرالمؤ منين - عليه السلام - راءى قاصا فى المسجد فضربه بالدرة و طرده