شوره ناک
لغت نامه دهخدا
شوره ناک. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) شوره دار. دارای شوره. ( ناظم الاطباء ): سبخة؛ زمین شوره ناک. ( منتهی الارب ):
تن ما یکی خانه دان شوره ناک
که ریزد همی اندک اندکش خاک.اسدی.
فرهنگ فارسی
شوره دار و دارای شوره سبخه زمین شوره ناک.
جمله سازی با شوره ناک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گیا مثال ز جود تو کیمیا روید ز شوره ناک زمینی کجا برو گذری
