شنفته

شنفته. [ ش ِ ن ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از شنفتن. شنیده شده:
با دیده اعتبار نباشد شنفته را.قاآنی.- بحق چیزهای نشنفته؛ وقتی از گفتار کسی تعجب کنند این جمله را بر زبان رانند.

( اسم ) شنیده. یا بحق چیزهای نشنفته. وقتی از گفتار کسی تعجب کنند این جمله رابر زبان رانند.

💡 شنیدم باغبان از وی شنفته که گفته این حدیث و راست گفته

💡 چو برخاست این غو به بازارها شنفته شد اینگونه گفتارها

💡 چنین گویند با آن کس که گفته نباشد اعتمادی بر شنفته

💡 تو هستی این زمان اسرار گفته ابا حق گفتهٔ و ز حق شنفته

💡 تو بودی بیشکی بردار رفته اناالحق گفته خویش و خود شنفته