شاهوی

شاهوی. ( اِخ ) از راویان قسمتی از شاهنامه است و فردوسی حکایت شطرنج از گفته وی روایت کرده است و محتمل است که این کلمه مبدل ماهوی باشد و یا بالعکس. رجوع به مزدیسنا ص 387 و ماهوی شود:
چنین گفت فرزانه شاهوی پیر
ز شاهوی پیر این سخن یاد گیر.فردوسی.

اسم: شاهوی (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: shahvi) (فارسی: شاهوی) (انگلیسی: shahvi)
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام پسر هفتواد یکی از پهلوانان دوران اردشیر بابکان پادشاه ساسانی، نام یکی از راویان شاهنامه

شاهُوی
در شاهنامه، پیری فرزانه و راوی داستان طلحند و گو. ظاهراً شاهوی در شاهنامه تصحیفی است از «ماهوی خورشید» پسر بهرام نیشابوری.

💡 ایا مرد فرزانه و تیز ویر ز شاهوی پیر این سخن یادگیر

💡 چنین گفت شاهوی بیداردل که ای پیر دانای و بسیار دل

💡 جهانجوی را نام شاهوی بود یکی مرد بدساز و بدگوی بود

💡 همان نیز شاهوی عیار اوی که مهتر پسر بود و سالار اوی

💡 همچنین سید اسماعیل شاهویی (شاهو موکریانی) نیز شاهنامۀ فردوسی را به زبان کردی و گویش سورانی ترجمه کرده است.