سن لو

سنلو. [ س ُ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان آتش بیک بخش سراسکند شهرستان تبریز. دارای 193 تن سکنه. آب آن از چشمه و رودخانه و محصول آنجا غلات و حبوبات است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 4 ).

سن - لو ( به فرانسوی: Saint - Lô ) شهری در غرب ناحیه نرماندی سفلی فرانسه و در شهرستان مانش است. این شهر به خطوط راه آهن فرانسه متصل است و در فاصله کمی از شهر بزرگراه می گذرد. فاصله این شهر تا دریای مانش کم است.

سَنْ لو (St-Lo)
مرکز اداری فرمانداری مانش، در ناحیۀ نورماندی، در شمال فرانسه. در ۵۴کیلومتری غرب کان، بر روی تپه ای مشرف به درۀ رود ویر واقع شده است. ۲۲,۸۰۰ نفر جمعیت دارد (۱۹۹۰). شهر کوچکی با بازار محصولات کشاورزی و نیز برخی از صنایع سبک است؛ در نزد مردم آن جا پرورش اسب اهمیت خاصی دارد. کره و شراب سیب نیز در این شهر تولید می شود. در جنگ جهانی دوم هنگامی که قوای امریکایی سن لو را از تصرف آلمانی ها خارج کردند (۱۰ـ ۱۸ ژوئیۀ ۱۹۴۴)، تقریباً تمامی قسمت های آن ویران شده بود. پس از جنگ، طی بیش از بیست سال، بیشتر بخش های شهر را مرمت و بازسازی کردند. اما دو برج جلوِ کلیسای نوتردام، از آثار قرن ۱۴ـ۱۵م، را با همان خسارت های شدید باقی گذاشتند تا یادآور رنج ها و سختی های مردم این شهر باشد. کلیسای صلیب مقدس با سبک معماری رمانسک بازسازی شد و محلۀ ساخته شده در قرون وسطا، که در بالای شهر واقع است، تا حد زیادی به همان صورت نخستین باقی مانده است.

💡 بکت درحالی‌که در روستای روسیون پنهان شده بود، کار روی رمان «وات» را ادامه داد. نگارش رمان را در سال ۱۹۴۱ آغاز کرد و در سال ۱۹۴۵ به پایان ساند، اما تا سال ۱۹۵۳ منتشر نشد؛ بااین‌حال، پاره‌ای از آن در یک مجله‌ی ادبی در دوبلین به چاپ رسید. وی پس از جنگ در سال ۱۹۴۶ به فرانسه بازگشت و در بیمارستان صلیب سرخ ایرلند که در سن لو قرار داشت، مدیر انبار شد. بکِت تجربیات خود را در یک فیلمنامه‌ی رادیویی بدون پخش به نام «پایتخت ویرانه‌ها» شرح داد.

💡 مانش پنجاهمین شهرستان فرانسه است. شهرستان مانش در شمال غربی فرانسه در ناحیه نرماندی و در در ساحل کانال مانش قرار دارد. جمعیت آن در سال ۱۹۹۹ حدود ۴۸۱ هزار نفر و مساحت آن ۵۹۳۸ کیلومتر مربع و مرکز آن سن لو است.