سلطان نشان

سلطان نشان. [ س ُ ن ِ ] ( ص مرکب ) دارای علامت و نشان شاهی. شاه نشان: و سلطان نشانی و تاج بخشی میکرد امراء و خواجگان دولت بر وی حسد بردند. ( النقض ص 88 ).
تو سلطان نشانی و هر روز دولت
بسلطان نشانی نشانت فرستد.مجیرالدین بیلقانی.خسرو سلطان نشان در شرق و غرب.خاقانی.ای نوشته دولتت منشور ملک جاودان
همچو عم سلطانی وهمچون پدر سلطان نشان.ظهیرالدین فاریابی.

💡 صاحب سلطان نشان دستور اعظم شمس الدین ای جلال رفعتت را اوج گردون پایگاه

💡 خسرو گردنکشان یحیی سلطان نشان کز غم اعدای او شد دل احباب شاد

💡 شاد باش و دیر زی ای سلطنت کز بهر تو امر و نهی خسرو سلطان نشان آمد پدید

💡 پادشاه تخت دانش، رکن دین، صدر جهان آفتاب سایه گستر خواجۀ سلطان نشان

💡 سلطان نشان نبود چو تو هیچ پادشاه خاقان نشان نبود چو تو هیچ شهریار

💡 نی نشان صبح کو سلطان نشان مشرق است شمع مجلس را از آتش بر سر افسر بسته اند