مردم ازار

( مردم آزار ) مردم آزار. [ م َ دُ ] ( نف مرکب ) ظالم. جفاکار. ( آنندراج ). موذی که آزار و اذیتش به خلایق رسد. که به دیگران ضرر و آسیب رساند:
مرغزاری است این جهان که در او
عامه شوکان مردم آزارند.ناصرخسرو.زن از مرد موذی به بسیار به
سگ از مردم مردم آزار به.سعدی.گاوان و خران باربردار
به ز آدمیان مردم آزار.سعدی.بخور مردم آزار را خون و مال
که از مرغ بد کنده به پر و بال.سعدی.

( مردم آزار ) کسی که با مردم بدرفتاری می کند، ستمگر، بی رحم.

( مردم آزار ) ( صفت ) کسی که مردم را اذیت کند ستمگر ظالم.

💡 گرچه هست آیین چشمت مردم آزاری، مرا کی دل آزارد ز جور مردم آزاری چنین

💡 گوش کن پند صغیر و مردم آزاری مکن زانچه رنجد از تو یکدل آنچنان کردن چرا

💡 چون مسلمانی بمعنی عین بی آزاری است شیخ الاسلاما تو چند بن مردم آزاری چرا

💡 حكم شديد پيامبر(ص ) در مورد همسايه آزار دهنده  عصر رسول خدا(ص ) بود، مردى به حضوررسول خدا(ص ) آمد و از همسايه مردم آزار خود، شكايت كرد.

💡 بهر عبرت مردم آزاران عالم را بس است آتشی کز خانه زنبور می‌گردد بلند