لغت نامه دهخدا
سطیع. [ س َ ] ( ع ص ) درازبالا. || ( اِ ) صبح. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به سطع شود.
سطیع. [ س َ ] ( ع ص ) درازبالا. || ( اِ ) صبح. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). رجوع به سطع شود.
دراز بالا. یا صبح.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خود شعشه صدق من است آن که به عالم ساطع شده چون غره غرای سطیع است