سرای غرور

سرای غرور. [ س َ ی ِ غ ُ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از دنیا:
ای کهن گشته در سرای غرور
خورده بسیار سالیان و شهور.ناصرخسرو.قصر تو زین سخن همی خندد
بر تو ای فتنه بر سرای غرور.ناصرخسرو.مثلت هست در سرای غرور
همچنان یخ فروش نیشابور.سنائی.

کنایه از دنیا

💡 بر تو خندد که غافلی تو ازانک در سرای غرور نیست سرور

💡 تا بدانی که پیش از آن ایّام در سرای غرور و گلشن کام

💡 خلع اول نمود وشد محشور از سرای غرور و ظلمت و نور

💡 باز دانست نار را از نور دل نبست اندرین سرای غرور

💡 فاضلی رفت زین جهان خراب عارفی رفت زین سرای غرور

💡 داورا دادگسترا هر چند دل نبستم باین سرای غرور