رشی

رشی. [ رَ شی ی ] ( ع اِ ) شتربچه. ( از منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ). || شتری که بایستد پس بانگ زند بر آن، شبان. ( منتهی الارب ). شتری که بایستد پس شبان بر آن بانگ زند: اُرْشُه ْ اُرْشُه ْ ( از اقرب الموارد ).
رشی. [ رَ ] ( اِخ ) دهی از دهستان رحمت آباد بخش رودبار شهرستان رشت. سکنه 283 تن. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات و لبنیات. صنایع دستی شال بافی. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).
( رشی ً ) رشی ً. [ رِ شَن ْ ] ( ع اِ ) ج ِ رِشْوَة. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). و رجوع به رشوة و رشوت و رشوت و رشوه شود.
رشی ً. [ رَ شَن ْ ] ( ع اِ ) ج ِ رَشاة. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به رشاة شود.
رشی ً. [ رُ شَن ْ ] ( ع اِ ) ج ِ رشوة. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به رشوة و رشوت و رشو و رشوات شود.

ده از دهستان رحمت آباد بخش رودبار شهرستان رشت.

💡 هر سر که کشید از رشی که هستی وز پر طمعی نرم چون دوالی