دی جان

دیجان. [ دَ ی َ ] ( ع مص ) اندک برفتار آمدن. ( منتهی الارب ). اندک راه رفتن. ( از لسان العرب ) ( اقرب الموارد ).
دیجان. [ دَ ی َ ] ( ع اِ ) عیال ریزه مرد. ( منتهی الارب ). حواشی صغار. ( از اقرب الموارد ) ( لسان العرب ). در شرح قاموس بفارسی وترکی شتران خرد آمده است. || پاره کلان از انبوه ملخ. ( منتهی الارب ). پاره بزرگ از ملخ. ( از اقرب الموارد ) ( از لسان العرب ). اما در شرح قاموس بفارسی پای ملخ ترجمه شده و ظاهراً از ترکیب رجل الجرادبه اشتباه افتاده و رجل را که بمعنای گروه از ملخ است به پای ملخ ترجمه کرده است. ( یادداشت لغتنامه ).
دیجان. ( اِخ ) قریه ای است یک فرسنگ و نیمی میانه شمالی و مغرب تل بیضا. ( فارسنامه ناصری ).

دی جان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آلان برآغوش بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده است.

💡 دی جان همی سپردم و او بود بر سرم امروز یاد تاج سران که می رود

💡 شکرانه وصل تو چو دی جان نسپردیم امروز ز هجر آنچه کشیدیم سزا بود

💡 که دی جان رهانیدی از چنگ من شوی کشته امروز در جنگ من