لغت نامه دهخدا
دروازه گاه. [ دَرْ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) چیزی که پیش کوهه زین از زیادت پهلوی زین است و معرب آن دَرْواسَج است. ( از منتهی الارب ).
دروازه گاه. [ دَرْ زَ / زِ ] ( اِ مرکب ) چیزی که پیش کوهه زین از زیادت پهلوی زین است و معرب آن دَرْواسَج است. ( از منتهی الارب ).
چیزی که پیش کوهه زین از زیادت پهلوی زین است و معرب آن در واسج است
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گاه شد آویز? دروازه گاهی بر سنان رأس آن شاهی که شاهان جهانش چاکرند