خوب کردار

خوب کردار. [ ک ِ ] ( ص مرکب ) نیکوکردار. خوش کردار. نیکوکار:
وگر بخواست وی آید همی گناه از ما
نه ایم عاصی بل نیک و خوب کرداریم.ناصرخسرو.نیست مثل تو در جهان امروز
خوب قولی و خوب کرداری.سوزنی.سخنگوی و دلیر و خوب کردار
امین و راست عهد و راست کردار.نظامی.یکی خوب کردار و خوشخوی بود
که بدسیرتان را نکوگوی بود.سعدی.

نیکو کردار خوش کردار

💡 نامدار و خوب کرداری که نام و کنیتش نام شیر ایزدست و کنیت خیرالبشر

💡 ولیکن من از خوب کردار اوی نجویم همی کین و پیکار اوی

💡 که بد شهر با لشکری یار او همه خشنو از خوب کردار او

💡 چو یاد آیدش خوب کردار تو دلش رنجه گردد ز تیمار تو

💡 ازیرا بد و خوب کردار مردم نسنجد خدا جز بمیزان دانش

💡 زن خوب کردار کوفی نژاد چو این دید گفت: ای ستوده نهاد