خسته تن

خسته تن. [ خ َ ت َ /ت ِ ت َ ] ( ص مرکب ) مجروح بدن. زخمین تن:
زواره بیامد بر پیلتن
دریده برو جامه و خسته تن.فردوسی.همه کشته بودند ماخسته تن
گرفتار در دست آن انجمن.فردوسی.

مجروح بدن زخمین تن

💡 اگر کشته بودند اگر خسته تن گرفتار در دست آن انجمن

💡 شهنشه چنان بود بی هوش و رای چنان خسته تن اوفتاده ز پای

💡 به ده ماه از این پیش دیدمت من تهی دست و خسته تن از لاغری

💡 زان دستان بسته دل شده عاشق زین زوبین خسته تن شده دشمن

💡 هزار خسته و رنجور در جهان داری یکی ز غالب رنجور خسته تن یاد آر

💡 چون از آنجا گشته جان و خسته تن مانده چون یعقوب در بیت الحزن