خاصان

خاصان. [ خاص ْ صا ] ( اِ ) جمع فارسی خاص که ضد عام است:
همت خاصان و دل عامیان.نظامی.که خاصان در این ره فرس رانده اند
بلا احصی از تک فرو مانده اند.سعدی ( از آنندراج ).چرا نزدیکترنیائی تا بحلقه خاصانت در آرد و از بندگان مخلصت شمارد. ( گلستان سعدی ). شنیدم که سحرگاهی با تنی چند از خاصان ببالین قاضی فراز آمد. ( گلستان سعدی ).

جمع فارسی خاص که ضد عام است.

💡 ببزم خاص مخوان غیر را که می ترسم از آن ستم دل خاصان محترم شکند

💡 شاهد گوياى ديگر براى تفسير فوق اينكه روايات فراوانى در منابعاهل سنت و شيعه از شخص پيامبر (صلى اللّه عليه و آله و سلّم )نقل شده كه نشان مى دهد منظور از (قربى )اهل بيت و نزديكان و خاصان پيامبرند، به عنوان نمونه:

💡 جام یاقوت و شراب لعل خاصان را رسد عام را کهنه سفال و دردئی اندر خور است

💡 هفتن: مخفف هفت تن است، که از یاران طبقهٔ اول سلطان سهاک محسوب می‌شوند. آن‌ها برای هدایت مردم، در هر دورانی در قالب انسانهای دانا، بزرگان و خاصان ظاهر می‌شوند.

💡 چون نباشم ایمن از درد بلند اقبال عشق نزل خاصان است درد و من از ایشان نیستم

💡 مدتى بعد از واقعه قصيده خوانى شاءنى و به زر كشيدن او، روزى شاه عباس براىسركشى اسبان شاهى و اطلاع از چگونگى تيمار و نگهدارى، آنها بهاصطبل سلطنتى رفت، جمعى از خاصان و نزديكان شاه هم در التزام ركاب بودند كه ازجمله (عجزى تبريزى ) بود.