حق بین

حق بین. [ ح َ ] ( نف مرکب ) آنکه مراعات حق کند. آنکه حدسهای او صائب است.

آنکه مراعات حق کند آنکه حدسهای وی صائب است

💡 باجمال حق جمال الله بین یار بین، حق بین مبین جز بالیقین

💡 حجاب دیده حق بین نمی شود کثرت تو گرد می نگری، من سوار می بینم

💡 داشتم یاری که یار شوق بود عارف حق بین و صاحب ذوق بود

💡 ای خدا خواهم دلی اندرز گیر دیده ی حق بین و جانی حق پذیر

💡 طره سنبل ز تاب جعد تو پرچین سوی تو نرگس گشاده دیده حق بین